List í fötum

Mokkakaffi

Sé mark takandi á efnistökum Írisar Elfu Friðriksdóttur á sýningu hennar á Mokka göngum við öll með lítil listaverk á okkur daginn út og inn. Þessi listaverk eru fatamerki sem eru mismunandi eftir efnasamsetningu klæðanna og segja til um meðferð fatnaðarins, þvott, straujun o.þ.h. Merkin stækkar Íris upp og hengir á vegg. Umfjöllunarefni listakonunnar er því, þótt óbeint sé, hvers konar efni sem klæðnaður er búinn til úr

Íris er textíllistamaður að upplagi og mörg verka hennar gegnum tíðina bera af þeim bakgrunni. Þó að verkin á Mokka séu alls ekki textílverk eru þau það samt með óbeinni tilvísun sinni í efnin og meðferð þeirra.

Á heimasíðu sinni, www.fridriksdottir.dk, segir Íris um verk sín að þau séu almennt á mörkum hugmyndalistar, naumhyggju og póstmódernískrar myndlistar og falla verkin á Mokka nokkurn veginn undir þá skilgreiningu hennar.

Þau geta flokkast sem hugmyndalist því hún tekur ákveðið fyrirbæri og lætur það vísa áfram með sniðugum hætti og þau tengjast mínímalískri hugmyndafræði vegna aðferðarinnar sem hún beitir við gerð verkanna, þ.e. hún tekur einhvern verksmiðjuframleiddan hlut og setur hann fram með sem minnstri eigin aðkomu, eða eins og kemur fram í sýningarskrá: Hún valdi ekki litina, hún valdi ekki upplausnina, hún valdi ekki fjölda merkja á mynd og hún sá ekki um upphengið og kom þar hvergi nærri.Við það hvort hér sé póstmóderniska myndlist að ræða set ég spurningarmerki en bendi frekar á tenginguna við popplistina þar sem unnið var með ímyndir úr neysluheiminum og þær færðar upp sem listaverk.

Sýning Írisar er stílhrein og einföld og ætti að ná til almennings.

Þóroddur Bjarnason

Kritik

Kritik Tekst

Kritik Tekst

Kritik Tekst